Για μεγάλο διάστημα, το φαινόμενο απλωνόταν χωρίς σαφή όρια και χωρίς δυνατότητα ουσιαστικής αποτύπωσης. Ένα περίπτερο στη γωνία, ένα μίνι μάρκετ ανοιχτό ως αργά, ένα μπαρ που «δεν κοιτάει τόσο αυστηρά» τις ηλικίες. Η πρόσβαση ανηλίκων σε καπνικά προϊόντα, συσκευές άτμισης και αλκοόλ δεν διαμορφωνόταν μέσα από μία ενιαία αγορά, αλλά μέσα από χιλιάδες μικρές, καθημερινές συναλλαγές που άφηναν ελάχιστα ίχνη. Η απαγόρευση υπήρχε, όμως η εφαρμογή της παρέμενε... επιλεκτική.