Σε μια εκδήλωση που κινήθηκε ανάμεσα στην τεχνολογία, την πολιτική φιλοσοφία και το μέλλον της δημοκρατίας, ο Θόδωρος Σκυλακάκης παρουσίασε το νέο του βιβλίο, καταθέτοντας μια τολμηρή πρόβλεψη για τον κόσμο που διαμορφώνεται από την τεχνητή νοημοσύνη. Η κεντρική θέση της παρουσίασής του ήταν ότι η ανθρωπότητα βρίσκεται μπροστά σε μια αλλαγή ιστορικών διαστάσεων, ανάλογη ή και μεγαλύτερη από τη Βιομηχανική Επανάσταση. Όπως υποστήριξε, η τεχνητή νοημοσύνη δεν αποτελεί απλώς ένα ακόμη τεχνολογικό εργαλείο, αλλά μια δύναμη που μπορεί να επιταχύνει την επιστημονική γνώση, να μετασχηματίσει την εργασία και να αναδιαμορφώσει τους θεσμούς των σύγχρονων κοινωνιών. Η έκρηξη της γνώσης Ο συγγραφέας περιέγραψε τρεις βασικές δυνάμεις που, κατά την άποψή του, θα πολλαπλασιάσουν την παραγωγή γνώσης τα επόμενα χρόνια. Πρώτον, η τεχνητή νοημοσύνη αυξάνει ήδη δραματικά την παραγωγικότητα των ερευνητών, επιτρέποντας ταχύτερη αναζήτηση, αξιολόγηση και σύνθεση πληροφοριών. Δεύτερον, αναφέρθηκε στα λεγόμενα «επιστημονικά μοντέλα» τεχνητής νοημοσύνης, με χαρακτηριστικό παράδειγμα το AlphaFold, το οποίο άλλαξε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο οι επιστήμονες μελετούν τις πρωτεΐνες και την ανάπτυξη φαρμάκων. Τρίτον, υποστήριξε ότι η ανθρωπότητα εισέρχεται σταδιακά σε μια εποχή όπου η ίδια η τεχνητή νοημοσύνη συμβάλλει στη βελτίωση της επόμενης γενιάς τεχνητής νοημοσύνης, δημιουργώντας έναν κύκλο συνεχούς επιτάχυνσης της τεχνολογικής προόδου. Η εργασία στο επίκεντρο της ανατροπής Σημαντικό μέρος της συζήτησης αφιερώθηκε στις επιπτώσεις στην αγορά εργασίας. Ο Θόδωρος Σκυλακάκης εκτίμησε ότι οι γνωσιακές και διοικητικές εργασίες θα δεχθούν τη μεγαλύτερη πίεση, ενώ αργότερα η ρομποτική θα επηρεάσει και επαγγέλματα που απαιτούν φυσική παρουσία. Παρουσίασε παραδείγματα από το λιανεμπόριο, όπου η αυτοματοποίηση, η βελτιστοποίηση των αποθεμάτων και η μείωση των περιθωρίων κέρδους οδηγούν ήδη σε μικρότερες ανάγκες για ανθρώπινο δυναμικό. Ωστόσο, υπογράμμισε ότι η πρόκληση δεν είναι μόνο οικονομική αλλά και υπαρξιακή. «Η εκπαίδευση πρέπει να γίνει βαθιά ανθρωπιστική», ανέφερε, υποστηρίζοντας ότι οι άνθρωποι θα χρειαστούν νέα θεμέλια νοήματος και σκοπού σε μια εποχή όπου η εργασία δεν θα αποτελεί απαραίτητα το κέντρο της κοινωνικής ζωής. Η δημοκρατία, η αλήθεια και η τεχνητή νοημοσύνη Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα σημεία της συζήτησης αφορούσε τη σχέση της τεχνητής νοημοσύνης με την αλήθεια και τη δημοκρατία. Ο συγγραφέας εξέφρασε έντονη ανησυχία για το γεγονός ότι τα μοντέλα AI αξιοποιούν τεράστιες ποσότητες ανθρώπινης γνώσης και δημιουργικού περιεχομένου, χωρίς να είναι σαφές πώς θα συνεχίσουν να χρηματοδοτούνται οι μηχανισμοί παραγωγής αυτής της γνώσης στο μέλλον. Η δημοσιογραφία βρέθηκε στο επίκεντρο του προβληματισμού. Όπως επισημάνθηκε, εάν αποδυναμωθεί η οικονομική της βάση, κινδυνεύει όχι μόνο ένα επάγγελμα αλλά και η ίδια η διαδικασία αναζήτησης και επαλήθευσης της αλήθειας, που αποτελεί προϋπόθεση της δημοκρατικής λειτουργίας. Για τον λόγο αυτό υποστήριξε ότι η πολιτική θα αποκτήσει ακόμη μεγαλύτερη σημασία τα επόμενα χρόνια και ότι ίσως χρειαστούν νέες μορφές κρατικής παρέμβασης και θεσμικής προστασίας για κρίσιμα δημόσια αγαθά, όπως η γνώση, η ενημέρωση και η επιστημονική έρευνα. Μια κοινωνία ιδιοκτητών Στο πιο πολιτικό μέρος της παρέμβασής του, ο Θόδωρος Σκυλακάκης υποστήριξε ότι οι δημοκρατίες πρέπει να προετοιμαστούν εγκαίρως για ένα μέλλον όπου η εργασία θα έχει μικρότερη συμμετοχή στην παραγωγή πλούτου. Αναφερόμενος στο παράδειγμα της Σιγκαπούρης, πρότεινε την ενίσχυση της διάχυσης της ιδιοκτησίας στην κοινωνία, ώστε οι πολίτες να συμμετέχουν στην οικονομική ζωή όχι μόνο ως εργαζόμενοι αλλά και ως ιδιοκτήτες παραγωγικών πόρων. Κατά την άποψή του, η διατήρηση μιας ισχυρής μεσαίας τάξης και η ευρεία διασπορά περιουσιακών στοιχείων αποτελούν κρίσιμες προϋποθέσεις για τη σταθερότητα των δημοκρατιών στην εποχή της τεχνητής νοημοσύνης. Το αισιόδοξο σενάριο για το 2040 Κλείνοντας την παρουσίαση, ο συγγραφέας περιέγραψε ένα αισιόδοξο σενάριο για το 2040. Σε αυτό το σενάριο, η διεθνής κοινότητα θα έχει καταφέρει να θεσπίσει κανόνες ελέγχου για τα πιο ισχυρά συστήματα τεχνητής νοημοσύνης, οι δημοκρατικοί θεσμοί θα έχουν προσαρμοστεί στις νέες συνθήκες και η οικονομική συμμετοχή των πολιτών θα βασίζεται περισσότερο στην ιδιοκτησία και λιγότερο αποκλειστικά στην εργασία. Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε με την απαγγελία αποσπάσματος από το διάσημο ποίημα «Invictus» του William Ernest Henley. Με τους στίχους «I am the master of my fate, I am the captain of my soul», ο Θόδωρος Σκυλακάκης θέλησε να υπογραμμίσει ότι, παρά τις τεχνολογικές ανατροπές που έρχονται, η ευθύνη για το μέλλον παραμένει τελικά ανθρώπινη. Η παρουσίαση άφησε την αίσθηση ότι η συζήτηση για την τεχνητή νοημοσύνη δεν αφορά πλέον μόνο την τεχνολογία. Αφορά το μέλλον της εργασίας, της δημοκρατίας, της γνώσης και τελικά τον τρόπο με τον οποίο οι κοινωνίες θα οργανωθούν στον 21ο αιώνα. Διαβάστε επίσης ΔΕΗ: Το στοίχημα της Τεχνητής Νοημοσύνης και τo πλεονέκτημα των data centers στην Ευρώπη Eurelectric Power Summit 2026: Xαμηλές τιμές ενέργειας, εξηλεκτρισμός, δίκτυα και data center για μια ισχυρή Ευρώπη Bogdan Popescu (Google): Θέλουμε data center μαζί με παραγωγή ενέργειας- Τρεις πυλώνες στρατηγικής για την ανάπτυξη στην Ευρώπη